ابوالقاسم ملایری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد هفتم)

سید ابوالقاسم موسوى (رئوف) ملایرى فرزند آیت‏اللَّه حاج سید عبداللَّه ملایرى كه شرحش در كتب تراجم مذكور است از علماء و ائمه جماعت مشهور مشهد بودند. تولدشان در 1314 قمرى در كربلا واقع شده و به اتفاق والدش به مشهد آمده و دوران تحصیلات خود را كنار قبر مطهر حضرت رضا (ع) در محضر مرحوم آیت‏اللَّه آقا محمد (آقازاده) خراسانى و فیلسوف معروف آقا بزرگ حكیم و مشاهیر دیگر به پایان رسانیده و بعد از فوت مرحوم والدش در سال 1345 ق به نجف اشرف مسافرت و از محضر مرحوم آیت‏اللَّه نائینى و اصفهانى و عراقى استفاده نموده و ابحاث اساتید مذكور را به رشته تحریر آورده و با دریافت اجازات اجتهاد كم‏نظیرى در سال 1349 ق به ایران مراجعت و پس از گرفتاریهائى در تهران و انزواء قهرى در منزلشان در مشهد و رفع موانع و محذورات قیام به وظائف روحى و دینى از قبیل اقامه جماعت در دارالسیاده و تبلیغ احكام و تدریس و غیره نموده تا در سال 1366 ق كه بنابر دعوت مرحوم برادرش حاج شكوه‏الواعظین براى رفع كسالت به تهران آمده و در جمادى‏الاولى سال مزبور به رحمت حق پیوسته و در مدرسه امینه (باغ طوطى) واقع در جنب صحن شریف حضرت عبدالعظیم (ع) در مقبره حاج میرزا عبداللَّه ابوالصدق دفن گردیده است. نگارنده گوید: آن جناب سالها در جوار حضرت رضا (ع) زیسته و در دارالسیاده آن حضرت اقامه جماعت نموده ولى به حكم و ما تدرى نفس باى ارض تموت فوت و مدفتنش در رى گردیده ولى برادرش مرحوم حاج شكوه‏الواعظین كه عمرى در تهران به سر برد بعد از دو سال از مرگ برادرش در سال 1368 ق كه به اتفاق جناب آقاى فلسفى واعظ به قصد زیارت مشرف به ارض اقدس شد لكن بمفاد (و ما تدرى نفس ماذا تكسب غدا دو روز بعد از ورودش به سكته قلبى در آنجا درگذشت و در جوار حضرت ثامن‏الائمه علیهم‏السلام مدفون گردید.